غبار لبخند

می تراوید آفتاب از بوته ها . دیدمش در بهشت در دشت های نم زده .

مست اند وشما , یار باد , مویش افشلن , گونه اش شبنم زده .

لاله ای دیدم لبخندی به دشت پرتویی آب روشن ریخته , او صدا را در شیار باد ریخت :

                               " جلوه اش با بوی خاک آمیخته "

   رود تابان بود , او موج صدا : " خیره شد ما در رود و هم "

پرده روشن بود , او تاریک خواند : " طرح ها در دست دارد دود و هم "

چشم من بر پیکرش افتاد و گفت :‌ " آفت پژمردگی نزدیک او "

            دشت :

دریای تیش , آهنگ , نور

                                     سایه می زند خنده ی تاریک او .

               سهراب سپهری

 

/ 5 نظر / 11 بازدید
بیتا

سلاااااااااااام وب قشنگی داری همیشه شعرای قشنگ قشنگ بنویس موفق باشی[گل]

مستور

ودراین نزدیکی شهری است..... وب زیبایی داری[گل]

تینا

دوست گلم بهار خانم وبت پربار بود ولی کمی سیاه تورو خدا سفید شین یا رنگی سیاه باور کنین رنگ عشق نیست مکروه تباهی درش هست دوست گلم هر چی رنگ وب تیره تر باشه دیرتر لود می شه یا به اصطلاح صفحه دیرتر باز می شه اونم با این کندی اینترنت موفق باشید

وحید

سلام وبلاگت خیلی قشنگه منظورم قالبته میشه بگی منم رو اوبم بزارم من وحید 19 خوشحال میشم اشنا شم دوستار تو وحید

سارا

سلام بهار جون بابا عجب وبلاگی زدی. نه بابا ترشی نخوری یه چیزی میشی. خب من نظر دادم توهم بیا نظر بده وگرنه می کشمت[ماچ]